Η φετινή τουριστική περίοδος βρίσκει το Σωματείο Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ) Θεσπρωτίας να εκφράζει με πικρία και απογοήτευση την έντονη δυσαρέσκειά του για μια κατάσταση που, δυστυχώς, έχει γίνει θλιβερή συνήθεια. Μιλάμε για μια εποχή όπου το αυτονόητο, το στοιχειώδες, βαπτίζεται ως κατόρθωμα, ως κάτι που πρέπει να χαιρετίζεται με πανηγυρισμούς. Η φετινή χρονιά δεν αποτελεί εξαίρεση, με ράμπες για άτομα με αναπηρία να τοποθετούνται σε ορισμένες παραλίες του νομού, αλλά αυτό να συμβαίνει, σχεδόν στα μέσα του καλοκαιριού. Αυτή η καθυστέρηση εγείρει εύλογα ερωτήματα: μήπως οι προσδοκίες είναι υπερβολικές και θα έπρεπε να τις μετριάσουμε, ή μήπως η πραγματικότητα είναι πως επικρατεί μια διάχυτη ανικανότητα να υλοποιούνται τα αυτονόητα; Η απάντηση “Κάλλιο αργά παρά ποτέ” δεν αρκεί για να καλύψει την πραγματική κατάσταση.
Η τοποθέτηση των ραμπών, η οποία, ας μην το ξεχνάμε, αποτελεί απόλυτη προϋπόθεση για την προσβασιμότητα και την ίση συμμετοχή των ΑμεΑ στην κοινωνική ζωή και ειδικότερα στην απόλαυση των φυσικών πόρων, έρχεται αυτή τη φορά με μια απαράδεκτη χρονική υστέρηση. Το γεγονός ότι οι εν λόγω υποδομές δεν ήταν έτοιμες από την έναρξη της τουριστικής περιόδου, όπως θα ήταν λογικό και επιβεβλημένο, αφήνει πολλά ερωτηματικά για τον σχεδιασμό, την προτεραιοποίηση και την αποτελεσματικότητα των αρμόδιων αρχών. Η ελπίδα είναι πως η συγκεκριμένη ενέργεια δεν είναι μια απλή “προβολική” κίνηση της τελευταίας στιγμής, αλλά η αρχή μιας ουσιαστικής μέριμνας για την προσβασιμότητα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, και όχι μόνο όταν το καλοκαίρι βρίσκεται στο απόγειό του και υπάρχουν επισκέπτες.
Το Σωματείο επισημαίνει ότι η έλλειψη προσβασιμότητας σε παραλίες και άλλους χώρους πολιτιστικής και τουριστικής δραστηριότητας, όχι μόνο παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά δημιουργεί και κοινωνικό αποκλεισμό. Η καθυστέρηση στην υλοποίηση αυτών των απαραίτητων έργων, όπως οι ράμπες, δείχνει μια σοβαρή έλλειψη ευαισθητοποίησης και δέσμευσης εκ μέρους αυτών που είναι υπεύθυνοι για την εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης για όλους τους πολίτες. Η φράση “Κάλλιο αργά παρά ποτέ” μπορεί να ακούγεται ως μια αισιόδοξη προσέγγιση, όμως στην πράξη εκφράζει μια χρόνια παθογένεια, όπου τα αυτονόητα γίνονται υπόθεση και οι βασικές ανάγκες αντιμετωπίζονται με μια αδικαιολόγητη χρονική απόσταση, αφήνοντας πίσω όσους περισσότερο τις έχουν ανάγκη. Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, το Σωματείο ΑμεΑ Θεσπρωτίας δεν μπορεί παρά να διατυπώσει τις πιο αιχμηρές επισημάνσεις και να ζητήσει άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις.
Είναι επιτακτική ανάγκη να αναθεωρηθούν οι διαδικασίες και οι προτεραιότητες, ώστε η προσβασιμότητα να ενσωματώνεται στον σχεδιασμό από την αρχή, χωρίς καθυστερήσεις και δικαιολογίες. Δεν είναι δυνατόν, εν έτει 2024, να θεωρούμε “κατόρθωμα” την παροχή μιας ράμπας, ενός εργαλείου που επιτρέπει σε ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες να απολαύσουν την ομορφιά της θάλασσας. Οι αρμόδιοι καλούνται να αναλάβουν πλήρως τις ευθύνες τους, εξασφαλίζοντας ότι τέτοιες υποδομές θα είναι διαθέσιμες έγκαιρα και σε όλες τις παραλίες, για να μην υπάρξουν άλλες “καθυστερημένες” ιστορίες.
