Μια υπόθεση που αναδεικνύει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις εγγενείς αδυναμίες και τις δυσλειτουργίες της αυτοδιοίκησης στη χώρα, είναι αυτή που αφορά την κατασκευή και επέκταση σχολικών υποδομών στην Ήπειρο. Η πρόσκληση που είχε δημοσιευτεί στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ελλάδα 2014-2020», ανοίγοντας στις 13 Ιουνίου 2025, συνεχίζει να «σέρνεται» για σχεδόν ένα ολόκληρο έτος. Παρά τις επαναλαμβανόμενες παρατάσεις, το καίριο ερώτημα για το πότε θα προχωρήσουν ουσιαστικά τα έργα, παραμένει αναπάντητο, αφήνοντας τα 6,3 εκατομμύρια ευρώ, που είχαν δεσμευτεί για αυτόν τον σκοπό, «στο μπαούλο». Η κατάσταση αυτή προκαλεί εύλογες απορίες και ανησυχία τόσο στην τοπική κοινωνία όσο και στους εκπαιδευτικούς φορείς, οι οποίοι περιμένουν με αγωνία την αναβάθμιση των σχολικών εγκαταστάσεων. Η γραφειοκρατική αγκύλωση και οι ατέρμονες διαδικασίες φαίνεται να αποτελούν το βασικό εμπόδιο στην απορρόφηση ενός σημαντικού κοινοτικού κονδυλίου, που θα μπορούσε να συμβάλει καθοριστικά στην ανανέωση και βελτίωση των εκπαιδευτικών υποδομών της Ηπείρου.
Η αυθεντική πρόσκληση για την υποβολή προτάσεων έκλεισε ουσιαστικά τον Δεκέμβριο του 2025, όμως οι συνεχόμενες παρατάσεις, που ανακοινώνονται κατά περιόδους, έχουν μετατρέψει την όλη διαδικασία σε ένα πρωτοφανές «σίριαλ» γραφειοκρατίας. Κάθε νέα παράταση, αν και εκ πρώτης όψεως δείχνει να δίνει «ανάσα» για την προετοιμασία, στην πραγματικότητα καθυστερεί τον κρίσιμο χρόνο υλοποίησης, δημιουργώντας ένα αίσθημα αβεβαιότητας και απογοήτευσης για το μέλλον των έργων. Το ποσό των 6,3 εκατομμυρίων ευρώ, που παραμένει «δεμένο», θα μπορούσε ήδη να βρίσκεται υπό αξιοποίηση για την ανέγερση νέων κτιρίων, την επέκταση υπαρχόντων ή την ανακαίνιση χώρων, παρέχοντας καλύτερες συνθήκες μάθησης για χιλιάδες μαθητές της περιοχής. Η «παγωμένη» κατάσταση των σχολικών έργων στην Ήπειρο, παρά τη δέσμευση του σημαντικού ποσού των 6,3 εκατομμυρίων ευρώ, είναι μια απόδειξη των χρόνιων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων και η υλοποίηση υποδομών στη χώρα.
Η συνεχής επανάληψη των παρατάσεων, πέρα από το αστείο στοιχείο που μπορεί να προσδίδει η ιδιαιτερότητα της περίπτωσης, υπογραμμίζει την ανάγκη για ριζικό ανασχεδιασμό των διαδικασιών και για αυξημένη ετοιμότητα από πλευράς των αρμόδιων φορέων. Δεν είναι λίγοι όσοι αναρωτιούνται αν τα κονδύλια αυτά θα καταφέρουν τελικά να «δουν φως» ή αν θα χαθούν λόγω απραξίας και αδυναμίας ανταπόκρισης στις προθεσμίες. Η απουσία ουσιαστικής ενημέρωσης για τους λόγους που οδηγούν επανειλημμένα σε παρατάσεις, επιδεινώνει την κατάσταση, αφήνοντας τους πολίτες στο σκοτάδι σχετικά με την τύχη ενός τόσο σημαντικού πόρου. Η περίπλοκη φύση του ΕΣΠΑ, σε συνδυασμό με πιθανές ελλείψεις στην τεχνική προετοιμασία ή στην ωριμότητα των μελετών, μπορεί να συνιστούν παράγοντες καθυστέρησης, ωστόσο, η επαναλαμβανόμενη αυτή κατάσταση χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.
Η απίστευτη αυτή κατάσταση, που έχει εγκλωβίσει ένα σεβαστό χρηματικό ποσό, θέτει εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα του συστήματος διαχείρισης και υλοποίησης έργων. Ενώ οι ανάγκες για σύγχρονες σχολικές υποδομές είναι διαρκείς και επιτακτικές, ειδικά σε μια περιφέρεια όπως η Ήπειρος, η γραφειοκρατική ακαμψία και οι συνεχείς καθυστερήσεις δημιουργούν ένα αρνητικό κλίμα. Το ποσό των 6,3 εκατομμυρίων ευρώ, που παραμένει «απρόσιτο» για την υλοποίηση, θα μπορούσε να έχει ήδη μετατρέψει τις ανακοινώσεις σε απτά αποτελέσματα, ωφελώντας άμεσα μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Η απουσία ξεκάθαρου χρονοδιαγράμματος και η αίσθηση πως τα έργα βρίσκονται σε αναμονή, αποτελούν αρνητικά σημάδια. Η ανάγκη για άμεση δράση και την υπέρβαση όλων αυτών των εμποδίων είναι κατεπείγουσα, ώστε το ποσό να αξιοποιηθεί στο έπακρο προς όφελος της εκπαίδευσης και της ανάπτυξης της περιοχής, ξεπερνώντας το αδιέξοδο των ατελείωτων παρατάσεων και επιτυγχάνοντας την ολοκλήρωση των αναγκαίων έργων.
