Ο σημαντικός δημιουργός του ελληνικού κινηματογράφου Γιώργος Πανουσόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο κινηματογραφικό έργο που σημάδεψε το σύγχρονο ελληνικό σινεμά.
Σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, σεναριογράφος, παραγωγός αλλά και μοντέρ, ο Πανουσόπουλος υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα της έβδομης τέχνης, δημιουργώντας ταινίες που αγαπήθηκαν από το κοινό και απέκτησαν ιδιαίτερη θέση στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Με αφορμή τον θάνατό του, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον αποχαιρέτησε με ανάρτηση, υπογραμμίζοντας ότι ο δημιουργός αφήνει πίσω του μια σημαντική καλλιτεχνική κληρονομιά. Το Φεστιβάλ εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στη σύζυγό του, την ηθοποιό Μπέτυ Λιβανού, στα παιδιά τους, στους φίλους και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν και θα συνεχίσουν να τον θυμούνται μέσα από τις ταινίες του.
Όπως σημειώνεται, οι εικόνες, οι ιστορίες και η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που χαρακτήριζαν το έργο του θα συνεχίσουν να συνοδεύουν το κοινό μέσα από ταινίες όπως «Ταξίδι του Μέλιτος», «Οι Απέναντι», «Μανία», «Μ’ Αγαπάς;», «Ελεύθερη Κατάδυση», «Μια Μέρα τη Νύχτα», «Τεστοστερόνη» και «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει».
Η ανακοίνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
«Με μεγάλη θλίψη το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποχαιρετά τον εμβληματικό δημιουργό Γιώργο Πανουσόπουλο.
Σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, σεναριογράφος, παραγωγός και μοντέρ, ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπέγραψε μερικές από τις ομορφότερες ταινίες του ελληνικού σινεμά. Θα μας συντροφεύουν για πάντα οι εικόνες, οι έρωτες, το ελληνικό φως, η ατμόσφαιρα και τα τοπία από τις ταινίες του:
Ταξίδι του Μέλιτος, Οι Απέναντι, Μανία, Μ’ αγαπάς;, Ελεύθερη Κατάδυση, Μια μέρα τη νύχτα, Τεστοστερόνη, Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει.
Το σινεμά του είναι γεμάτο υπόκωφες επιθυμίες και συναισθηματικές εκρήξεις που στοχεύουν απευθείας στην καρδιά του θεατή. Κανείς δεν κινηματογράφησε το σώμα όπως εκείνος. Με έναν αισθησιασμό ορμητικό, χειμαρρώδη, όπως ήταν και οι κινηματογραφικές εμπειρίες που μας χάρισε. Ήταν ιδρυτής της Φιλμικής Εταιρείας και είχε συμμετάσχει ως διευθυντής φωτογραφίας στις ταινίες των φίλων του Νίκου Περάκη και Γιώργου Τσεμπερόπουλου.
Οι τρεις τους ήταν η θρυλική τριάδα του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Βραβευμένος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Γιώργος Πανουσόπουλος είχε τιμηθεί και με ειδικό βραβείο στην 46η διοργάνωση, στο πλαίσιο αφιερώματος στο έργο του, το οποίο συνοδευόταν και από μια ειδική έκδοση.
Αφήνει πίσω του μια σπουδαία κινηματογραφική παρακαταθήκη.
Το Φεστιβάλ εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήρια στη σύζυγό του, Μπέτυ Λιβανού, στα παιδιά του, στους φίλους του και σε όλους τους ανθρώπους που τον αγάπησαν και θα τον θυμούνται για πάντα μέσα από τις ταινίες του».
Ανακοίνωση της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών
Η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών σε ανακοίνωσή της αναφέρει:
«Με βαθιά θλίψη και πίκρα βιώνει την εκδημία του Γιώργου Πανουσόπουλου. Το έργο του είναι μια Ελεύθερη Κατάδυση στις ρυτίδες του πόνου και των οραμάτων του σύγχρονου ανθρώπου. Στάθηκε απέναντι στη χυδαιότητα και τον εφησυχασμό των αισθήσεων και των αισθημάτων. Η παρουσία του αποτελεί καταξίωση του Έλληνα σκηνοθέτη και της Τέχνης μας.
Η Μανία του για την αλήθεια της ζωής μέσα από την ταπεινότητα του ερωτήματος αν Μ’ Αγαπάς, δώρισε στη καρδιά μας και στο σινεμά το Ταξίδι του Μέλιτος».
Η πορεία του στον κινηματογράφο
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπήρξε από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές του ελληνικού κινηματογράφου των τελευταίων δεκαετιών.
Δραστηριοποιήθηκε σε πολλούς τομείς της κινηματογραφικής δημιουργίας, από τη σκηνοθεσία και τη συγγραφή σεναρίων έως τη φωτογραφία και την παραγωγή.
Η ταινία «Μανία» (1985) συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, ενώ το «Μ’ αγαπάς;» παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.
Ήδη από το 1977 είχε διακριθεί για τη δουλειά του ως διευθυντής φωτογραφίας στην ταινία «Άρχοντες» του Μανούσος Μανουσάκης, αποσπώντας ειδική διάκριση για τα επιτεύγματά του στη φωτογραφία.
Το 2005, στο πλαίσιο του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του, όπου προβλήθηκαν σημαντικές ταινίες της φιλμογραφίας του, καθώς και τηλεοπτικές παραγωγές στις οποίες είχε συμμετάσχει.
