Ο οικονομολόγος Γ. Τσουκαλάς άσκησε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την για επιλογή της απραξίας σε κρίσιμα οικονομικά ζητήματα, προκειμένου να μην προκαλέσει την αντίδραση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η τρέχουσα οικονομική κατάσταση είναι αποτέλεσμα παγιωμένων στρεβλώσεων και εμμονών σε λανθασμένες πολιτικές, οι οποίες εμποδίζουν την υιοθέτηση δομικών αλλαγών. Ο Τσουκαλάς εξέφρασε την άποψη ότι η κυβέρνηση, αντί να αξιοποιεί τα εργαλεία που διαθέτει για την πρόληψη και αντιμετώπιση μιας αναπτυσσόμενης κρίσης, παρουσιάζεται αδρανής, προσφέροντας μόνο αποσπασματικές και ανεπαρκείς λύσεις. Αυτή η στρατηγική, όπως τόνισε, μοιάζει με προσπάθεια να σβήσει κανείς μια επικείμενη πυρκαγιά πετώντας ένα απλό μπουκάλι νερό, με την ελπίδα ότι το πρόβλημα θα αυτοϊαθεί ή θα περιοριστεί από μόνο του, χωρίς την ανάγκη ριζικών παρεμβάσεων.
Η επανάληψη αυτού του μοτίβου, κατά τον ίδιο, οδηγεί σε αναπόφευκτη επιδείνωση της κατάστασης. Ο οικονομολόγος υπογράμμισε εμφατικά ότι η αντιμετώπιση των σημερινών οικονομικών προκλήσεων, όπως η ακρίβεια και η μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ουσιαστικές και στοχευμένες παρεμβάσεις στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ). Αυτοί οι φόροι, λόγω της φύσης τους, επιβαρύνουν δυσανάλογα τα χαμηλότερα εισοδήματα και συνεισφέρουν σημαντικά στην αύξηση του κόστους ζωής. Η αδυναμία της κυβέρνησης να προχωρήσει σε προσαρμογές αυτών των φορολογικών συντελεστών, ή να υιοθετήσει μέτρα ανακούφισης που θα επηρεάζουν άμεσα την τσέπη του πολίτη, ερμηνεύεται από τον Τσουκαλά ως έμμεση παραδοχή της εξάρτησης από την άντληση πόρων μέσω αυτών των μηχανισμών, ακόμα και εις βάρος της ευημερίας των πολιτών.
Η έλλειψη τέτοιων παρεμβάσεων, κατά τη γνώμη του, αφήνει τους πολίτες αβοήθητους. Στην ανάλυσή του, ο Γ. Τσουκαλάς παρομοίασε την κυβερνητική προσέγγιση με τη λογική του «αφού συμβεί η ζημιά, τότε θα δούμε τι θα κάνουμε», αντί για την προνοητικότητα που απαιτεί η διαχείριση μιας οικονομικής κρίσης. «Όταν βλέπεις μια κρίση και μπορείς με αυτά που έχεις να την προλάβεις, δεν περιμένεις να γίνει πυρκαγιά», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας την αντίθεση με την πραγματικότητα. Επεσήμανε ότι η κυβέρνηση συνηθίζει να υιοθετεί μια τακτική «πορτοφολάδικης» αντιμετώπισης, πετώντας ένα «μπουκάλι νερό» στην πρώτη φλόγα, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να σβήσει την πυρκαγιά. Κατά την άποψή του, αυτή η στάση είναι σκόπιμη, καθώς επιτρέπει στην κυβέρνηση, αφότου η κατάσταση φτάσει σε ανεξέλεγκτα επίπεδα, να δηλώνει ότι «έκανε ό,τι μπορούσε», αποποιούμενη ουσιαστικά την ευθύνη για την αρχική αδράνεια και την απουσία προληπτικών μέτρων που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την κλιμάκωση της κρίσης και τους σοβαρότερους κινδύνους για την οικονομία και την κοινωνία.
Η κριτική του οικονομολόγου εστιάζει στην αντίθεση μεταξύ των ανακοινώσεων και των ουσιαστικών πράξεων, τονίζοντας ότι η έλλειψη ουσιαστικής παρέμβασης στους ΕΦΚ και στον ΦΠΑ δημιουργεί ένα αδιέξοδο. Η κυβέρνηση, κατά τον Τσουκαλά, επιλέγει την «ασφαλή» οδό της μη σύγκρουσης με ισχυρά συμφέροντα, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες συνεχίζουν να υφίστανται τις συνέπειες της ακρίβειας και της μειωμένης αγοραστικής δύναμης. Η μη δέσμευση σε τολμηρές φορολογικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα επηρέαζαν πιθανώς κερδοφόρους κλάδους, αντιμετωπίζεται ως στρατηγική εκτόνωσης της πίεσης, αντί για πραγματική λύση. Η συνεχής αναβολή αυτών των κρίσιμων αποφάσεων, κατά την άποψή του, εγκυμονεί κινδύνους για τη μακροοικονομική σταθερότητα και την προοπτική ανάπτυξης της χώρας, καθώς οι πληγές που μένουν ανοιχτές γίνονται συνεχώς βαθύτερες.
Η ανάγκη για γενναίες αποφάσεις είναι πιο επιτακτική από ποτέ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του.
