Με ένα λιτό αλλά βαθιά φορτισμένο μήνυμα, η Μαρία Καρυστιανού απευθύνεται στους πολίτες, ενόψει της συμπλήρωσης τριών ετών από τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, καλώντας σε δυναμική και μαζική παρουσία στα συλλαλητήρια του Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου. Η επέτειος της 28ης Φεβρουαρίου αποκτά και φέτος χαρακτήρα συλλογικής μνήμης και διεκδίκησης, με το αίτημα για πλήρη διαλεύκανση των ευθυνών να παραμένει ανοιχτό.
Στο βιντεοσκοπημένο μήνυμα που δόθηκε στη δημοσιότητα, η ίδια επιλέγει έναν λόγο άμεσο και καθαρό, εστιάζοντας στη σημασία της μνήμης ως πράξης ευθύνης. «Όταν ένα κράτος φροντίζει να ξεχνάμε, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να θυμόμαστε» τονίζει σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα της η Μαρία Καρυστιανού, καλώντας τους πολίτες σε μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια του Σαββάτου, 28 Φεβρουαρίου, επέτειο των τριών χρόνων από τη φονική σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη.
Το οπτικό υλικό που συνοδεύει την παρέμβασή της είναι έντονα συμβολικό. Προβάλλονται στιγμιότυπα από τις πρώτες ώρες μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων, εικόνες που σημάδεψαν τη συλλογική συνείδηση. Ανάμεσά τους παρεμβάλλονται σκηνές που είτε προέρχονται από κινηματογραφικές παραγωγές είτε έχουν δημιουργηθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, ενισχύοντας το δραματικό στοιχείο και υπογραμμίζοντας τη φρίκη εκείνης της νύχτας. Παράλληλα, προβάλλονται πλάνα από τις μεγάλες συγκεντρώσεις της περσινής χρονιάς, όπου χιλιάδες πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους ζητώντας απαντήσεις και απόδοση ευθυνών.
Σε μία από τις σκηνές του βίντεο εμφανίζεται και η ίδια, ντυμένη στα μαύρα, σε μια εικόνα που αποπνέει πένθος αλλά και αποφασιστικότητα. Η παρουσία της λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι πίσω από τους αριθμούς και τα επίσημα πορίσματα υπάρχουν οικογένειες που εξακολουθούν να ζουν με την απώλεια.
Η ίδια δίνει έμφαση στη διατήρηση της μνήμης ως συλλογική υποχρέωση. «Η μνήμη δεν κρατιέται μόνο μέσα από τις συγκεντρώσεις, αλλά από την ευθύνη όλων μας, που εδώ και τρία χρόνια ζητά απαντήσεις» σημειώνει. Με τη φράση αυτή μετατοπίζει το βάρος από την απλή συμμετοχή σε διαδηλώσεις στη διαρκή κοινωνική εγρήγορση, υπογραμμίζοντας ότι το αίτημα για αλήθεια και διαφάνεια δεν εξαντλείται σε μία ημερομηνία.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η αποστροφή της για το περιεχόμενο της διεκδίκησης. «Δεν ζητάμε εκδίκηση, ζητάμε δικαιοσύνη» αναφέρει χαρακτηριστικά. Η φράση αυτή συμπυκνώνει το κεντρικό μήνυμα των οικογενειών των θυμάτων και όσων στηρίζουν τις κινητοποιήσεις: η απαίτηση δεν αφορά την τιμωρητική διάθεση, αλλά τη θεσμική λογοδοσία και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο κράτος δικαίου.
Καθώς πλησιάζει η 28η Φεβρουαρίου, η επέτειος των τριών ετών από την τραγωδία στα Τέμπη επαναφέρει στο προσκήνιο τα αναπάντητα ερωτήματα και τις εκκρεμότητες της υπόθεσης. Τα συλλαλητήρια που έχουν προγραμματιστεί σε πολλές πόλεις της χώρας αναμένεται να αποτελέσουν ξανά σημείο συνάντησης για όσους επιμένουν ότι η μνήμη δεν μπορεί να ατονήσει και ότι η απαίτηση για διαφάνεια και απόδοση ευθυνών παραμένει ενεργή.
Αναλυτικά η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:
«Για κάποιους ήταν ένα ακόμα δυστύχημα. Για εμάς είναι ένα διαχρονικό έγκλημα που πάγωσε το χρόνο. Τα 57 θύματα δεν ήταν απλοί αριθμοί. Ήταν πρόσωπα με ζωή, με όνειρα με οικογένειες. Μια ολόκληρη γενιά που δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της. Η μνήμη δεν κρατιέται μόνο μέσα από τις συγκεντρώσεις, αλλά από την ευθύνη όλων μας, που εδώ και τρία χρόνια ζητά απαντήσεις. Δεν ζητάμε εκδίκηση, ζητάμε δικαιοσύνη.
Το Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου, κατεβαίνουμε ξανά στον δρόμο, για να ενώσουμε τις φωνές μας, να απαιτήσουμε λογοδοσία. Για τα παιδιά μας που χάθηκα, για τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση και αλήθεια. Για να μη συμβεί ποτέ ξανά. Για την καλύτερη Ελλάδα, που άξιζε στους 57, που άξιζε σε όλους μας. Γιατί όταν ένα κράτος φροντίζει να ξεχνάμε, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να θυμόμαστε».
