Οι στιγμές που η τοπική αυτοδιοίκηση καλείται να αναλάβει το βάρος κρίσιμων αποφάσεων είναι πολλές, όμως η πρόσφατη τοποθέτηση του δημάρχου Ηγουμενίτσας αναφορικά με τη ναυαγοσωστική κάλυψη των παραλιών ρίχνει φως σε μια βαθύτερη διαπίστωση. Ο κ. Παναγιώτης Νταής, στην ουσία, διέγνωσε και μετέφερε ένα σαφές μήνυμα: ο Δήμος Ηγουμενίτσας δεν μπορεί να επωμιστεί το σύνολο του κόστους για την παροχή υπηρεσιών ναυαγοσωστικής κάλυψης, εφόσον δεν υπάρχει απόλυτη δέσμευση και πλήρης κάλυψη από το κράτος. Αυτή η θέση, αν και επίσημη, φανερώνει μια δυσκολία στην εξεύρεση βιώσιμων λύσεων και μια μετατόπιση ευθυνών, αφήνοντας τους πολίτες και τους επισκέπτες σε μια κατάσταση αβεβαιότητας. Η προσέγγιση αυτή, θέτει εν αμφιβόλω την αποτελεσματικότητα της αυτοδιοίκησης στη διασφάλιση βασικών υποδομών για την ασφάλεια των πολιτών, ειδικά κατά την περίοδο αιχμής του τουρισμού.
Είναι γεγονός πως η υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης ναυαγοσωστικής υπηρεσίας απαιτεί σημαντικούς πόρους, που ίσως να ξεπερνούν τις στενές δυνατότητες του Δήμου. Ωστόσο, η απλή αναφορά στην έλλειψη κρατικής αρωγής, χωρίς παράλληλη ανάληψη πρωτοβουλιών για εξεύρεση συμπληρωματικών λύσεων ή πίεση προς τις αρμόδιες κρατικές αρχές, μοιάζει να υπονομεύει την ουσιαστική προστασία των λουομένων. Η θάλασσα, παρά τη γοητεία της, εγκυμονεί κινδύνους, και η απουσία εξειδικευμένου προσωπικού αποτελεί σοβαρότατη παράλειψη. Στην πράξη, η δήλωση αυτή σηματοδοτεί μια αμφισβήτηση του ρόλου του δήμου στην εγγύηση της ασφάλειας από περιστατικά που μπορούν να αποβούν μοιραία. Αντί να αναζητούνται δημιουργικοί τρόποι χρηματοδότησης, όπως για παράδειγμα η αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων, συνεργασίες με ιδιωτικό τομέα ή ακόμα και η συνένωση δυνάμεων με γειτονικούς δήμους, η επιλογή είναι η παραίτηση από την πλήρη ευθύνη.
Αυτό, σε συνδυασμό με την απουσία ενός σαφούς και μακροπρόθεσμου σχεδίου για την οργάνωση των παραλιών, δημιουργεί ένα επικίνδυνο κενό, όπου η ασφάλεια φαντάζει δευτερεύουσα προτεραιότητα έναντι των οικονομικών ζητημάτων. Η εικόνα μιας παραλίας χωρίς την στοιχειώδη φύλαξη είναι εξίσου προβληματική με μια παραλία χωρίς σήμανση ασφαλείας. Η περίπτωση της Ηγουμενίτσας υπογραμμίζει μια ευρύτερη πρόκληση της αυτοδιοίκησης: την ανάγκη εξισορρόπησης μεταξύ των αρμοδιοτήτων που της ανατίθενται και των διαθέσιμων πόρων. Ωστόσο, η ασφάλεια των πολιτών και των επισκεπτών δεν θα πρέπει ποτέ να τίθεται σε δεύτερη μοίρα. Η ανακοίνωση του δημάρχου, αν και ειλικρινής, ενέχει τον κίνδυνο να ερμηνευθεί ως μια έμμεση παραδοχή αδυναμίας, παραπέμποντας όλη την ευθύνη σε ένα ανώτερο επίπεδο. Προς όφελος όλων, απαιτείται μια πιο ενεργή και προορατική στάση, που θα διασφαλίζει την προστασία των λουομένων και θα ενισχύει την τουριστική εικόνα της περιοχής, αποφεύγοντας διακινδυνεύσεις από απουσία σχεδιασμού και ουσιαστικής κάλυψης.
