Εντονότατη ανησυχία έχει αναπτυχθεί εντός της ΑΣΠΑΙΤΕ (Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης) αναφορικά με τη διαφαινόμενη τάση ορισμένων μελών της διορισμένης Διοικούσας Επιτροπής να υπονομεύσουν τη διαδικασία της προγραμματισμένης ενσωμάτωσης της Σχολής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πληροφορίες κάνουν λόγο για προθέσεις που στοχεύουν στο «ναρκοθέτηση» της συμφωνίας, γεγονός που προκαλεί αναστάτωση και αβεβαιότητα τόσο στο διδακτικό προσωπικό όσο και στους φοιτητές, οι οποίοι προσβλέπουν σε μια νέα εποχή μετά τη συνένωση των δύο ακαδημαϊκών ιδρυμάτων. Η ενσωμάτωση αυτή θεωρείται κομβικής σημασίας για την αναβάθμιση των σπουδών, την ενίσχυση της έρευνας και την ουσιαστικότερη συμβολή της Σχολής στο ευρύτερο ακαδημαϊκό τοπίο της χώρας, καθιστώντας τις όποιες προσπάθειες παρεμπόδισης ιδιαίτερα δυσάρεστες και απρόσμενες. Οι ανησυχίες εστιάζονται στο ενδεχόμενο η Διοικούσα Επιτροπή, ή τουλάχιστον ένα τμήμα της, να μην έχει διαθέσει την απαραίτητη πολιτική βούληση και την ακαδημαϊκή υπευθυνότητα που απαιτείται για την ομαλή και επιτυχημένη ολοκλήρωση της ενσωμάτωσης.
Αντί να προωθείται η διαδικασία προς την τελική της έκβαση, μεθοδεύονται κινήσεις που φανερώνουν μια δυσθυμία ή ακόμα και σκόπιμη αντίσταση στην πλήρη συμπόρευση με το ΕΚΠΑ. Αυτό δημιουργεί ένα κλίμα αμφιβολίας για το εάν οι όροι της συμφωνίας θα τηρηθούν στο ακέραιο και εάν οι στόχοι που τέθηκαν, όπως η ακαδημαϊκή αναβάθμιση και η διεύρυνση των γνωστικών αντικειμένων, θα υλοποιηθούν στο μέλλον. Η αβεβαιότητα αυτή πλήττει την εικόνα της Σχολής και αποδυναμώνει το ηθικό της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ειδικότερα, οι επικριτές των εν λόγω μεθοδεύσεων, εκφράζουν την ανησυχία ότι η «προσπάθεια σαμποτάζ» μπορεί να έχει βαθύτερες ρίζες, πιθανώς σχετιζόμενες με προσωπικές στρατηγικές ή την επιθυμία διατήρησης υφιστάμενων δομών και ισορροπιών, παρά με την πραγματική ακαδημαϊκή αναγκαιότητα και το όφελος που η ενσωμάτωση θα προσφέρει.
Αυτό, όπως λένε, είναι αντίθετο με το πνεύμα της συνεργασίας και της προόδου που θα έπρεπε να διέπει τις ενέργειες όλων των εμπλεκομένων φορέων. Η προσδοκία ήταν η ΑΣΠΑΙΤΕ να ενταχθεί δυναμικά στο ακαδημαϊκό σώμα του ΕΚΠΑ, εμπλουτίζοντας το με την εξειδίκευσή της και ενισχύοντας ταυτόχρονα την ποιότητα των δικών της παρεχόμενων σπουδών και ερευνητικών δραστηριοτήτων, δημιουργώντας συνέργειες ωφέλιμες για το σύνολο. Η κατάσταση αυτή, πέραν του αρνητικού της αντίκτυπου στην ψυχολογία και την προσήλωση της ακαδημαϊκής κοινότητας, εγείρει και σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα της διοίκησης. Είναι επιτακτική ανάγκη η Διοικούσα Επιτροπή να αναλάβει τις ευθύνες της, παύοντας κάθε τέτοιας μορφής «τορπίλιση» και διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη πορεία προς την ολοκλήρωση της ενσωμάτωσης. Η ακαδημαϊκή κοινότητα αναμένει ξεκάθαρες τοποθετήσεις και δράσεις που θα αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη και θα εξασφαλίσουν ότι το μέλλον της ΑΣΠΑΙΤΕ, εντός του ΕΚΠΑ, θα είναι αυτό που όλοι προσδοκούν: φωτεινό, δημιουργικό και παραγωγικό.
