Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος, άνοιξε το μέτωπο της πολιτικής αντιπαράθεσης με μία καυστική επίθεση κατά της κυβέρνησης, περιγράφοντάς την ως «την κυβέρνηση της διαφθοράς, των σκανδάλων, της κοινωνικής αδικίας». Με σφοδρότητα, υπογράμμισε την υποβάθμιση της Ελλάδας σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, τονίζοντας ότι «η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην τελευταία θέση της Ευρώπης». Αυτή η αρνητική εικόνα, σύμφωνα με τον κ. Φάμελλο, δεν διαφεύγει της προσοχής της ελληνικής κοινωνίας, η οποία, όπως τόνισε, «βλέπει όλα αυτά και απαιτεί: Να φύγουν το συντομότερο, για να ανασάνει η χώρα!». Η ομιλία του κ. Φάμελλου, κατά την έναρξη των εργασιών της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δεν περιορίστηκε σε απλή κριτική, αλλά έθεσε και τις βάσεις για μία ευρύτερη συζήτηση περί της ανασύνθεσης και της ενότητας του προοδευτικού κόσμου.
Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι η ανασυγκρότηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μία πολιτική επιλογή, αλλά μια «απαίτηση και ανάγκη της κοινωνίας». Αυτό το μήνυμα αποσκοπεί στο να συσπειρώσει τις προοδευτικές δυνάμεις, προκειμένου να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα τις τρέχουσες πολιτικές και κοινωνικές προκλήσεις, αναζητώντας παράλληλα συνέργειες και κοινές δράσεις. Στο πλαίσιο αυτό, ο Σωκράτης Φάμελλος επεσήμανε ότι η παρούσα διακυβέρνηση αδυνατεί να ανταποκριθεί στις προσδοκίες της κοινωνίας, εγκλωβισμένη σε παθογένειες που πλήττουν την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Η αναφορά σε «διαφθορά» και «σκάνδαλα» δεν είναι τυχαία, αλλά στοχεύει να αναδείξει την ανάγκη για διαφάνεια και λογοδοσία, αρχές που, κατά την άποψη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, έχουν πληγεί σοβαρά. Η «κοινωνική αδικία» που επικαλείται ο πρόεδρος του κόμματος, αντανακλά την ανησυχία του για τις αυξανόμενες ανισότητες και τις επιπτώσεις των κυβερνητικών πολιτικών στα πιο ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού, υπογραμμίζοντας την επιτακτική ανάγκη για αντιστροφή αυτού του αρνητικού κύματος.
Ο κ. Φάμελλος, με την τοποθέτησή του, φανερά θέλει να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας νέας εποχής για τον προοδευτικό χώρο, όπου η συνεργασία και η αλληλεγγύη θα αποτελέσουν τα θεμέλια για την υπέρβαση των υφιστάμενων δυσκολιών. Η «ανασύνθεση και ενότητα» που διατυπώνει, δεν είναι απλώς συνθήματα, αλλά ένας οδικός χάρτης για την αναδημιουργία ενός ισχυρού πόλου αντίστασης και εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Η απαίτηση της κοινωνίας για αλλαγή, όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος, πρέπει να γίνει πράξη μέσω της σύμπραξης όλων των προοδευτικών δυνάμεων, προκειμένου να δοθεί μια νέα ελπίδα στη χώρα και τους πολίτες της, σε μία συγκυρία που η αβεβαιότητα και οι προκλήσεις είναι μεγάλες.
