Σαράντα εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του Αλέκου Παναγούλη, που σημειώθηκε την 1η Μαΐου 1976 υπό συνθήκες που εξακολουθούν να γεννούν ερωτήματα, η δημόσια συζήτηση γύρω από τη μνήμη και την παρακαταθήκη του παραμένει επίκαιρη. Στο πλαίσιο αυτό, ο αναπληρωτής Γραμματέας Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ, κ. Πάνος Αβραμόπουλος, μιλώντας την Τρίτη (5/5) στο ραδιόφωνο του Flash 99.4 fm και στην εκπομπή «Άκου την φωνή σου» με τον Δημοσιογράφο Λάμπρο Παπαδή, κατέθεσε μια ευρύτερη πολιτική και πολιτισμική αποτίμηση, όχι μόνο για τον Παναγούλη αλλά και για μορφές που σημάδεψαν την ελληνική ιστορία.
«Πελώριες προσωπικότητες με πολιτισμικό βάθος»
Ο κ. Αβραμόπουλος επιχείρησε να αναδείξει τη διαφορά ανάμεσα σε ιστορικές προσωπικότητες και το σημερινό πολιτικό προσωπικό, τονίζοντας τη βαρύτητα που είχαν μορφές του παρελθόντος:
«Ήτανε τέτοια η προσωπική και πολιτιστική ακτινοβολία που είχαν, που σίγουρα θα ισοπεδώνανε το πολιτικό σύστημα. Όπως επίσης και για τον Μπελογιάννη αυτό τονίζω, έτσι. Από το ΚΚΕ. Να τιμούμε τους ανθρώπους που, αν το θέλετε, κάνανε θυσίες. Ο Μπελογιάννης να καταλάβετε το πολιτισμικό του φορτίο, όπως και ο Ζαχαριάδης, με τις όποιες αστοχίες και κακά σκοτεινά σημεία του που είχε, γιατί είχε πάρα πολλά τέτοια.Είχαν γράψει και δύο μελετήματα για τον Κωστή Παλαμά, που θεωρούνται από έγκριτους πανεπιστημιακούς της λογοτεχνίας ότι είναι αξεπέραστα. Θέλω να σας καταδείξω με αυτόν τον τρόπο, τι πελώριες προσωπικότητες και τι πολιτικό πολιτισμικό είδος είχαν αυτοί».
«Τιμούμε τους τίμιους ανθρώπους από κάθε χώρο»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη υπερκομματικής αναγνώρισης των ιστορικών μορφών, απορρίπτοντας την πολιτική εκμετάλλευση της μνήμης:
«Για να μην θεωρήσετε, όπως και οι ακροατές σας, ότι κάνουμε πολιτική κερδοσκοπία. Μιλάμε μονόπλευρα. Όχι. Τους τίμιους και τους έντιμους ανθρώπους, από όποιο πολιτικό χώρο, τους τιμούμε.Τους έχουμε πρότυπα για παραδείγματα, ώστε οι νέες γενιές να εμπνέονται και να αντλούν διδάγματα από αυτούς».
Η πολιτεία και η μνήμη του Παναγούλη
Στο ερώτημα αν η ελληνική πολιτεία έχει τιμήσει επαρκώς τη μνήμη του Αλέκου Παναγούλη, η απάντηση του κ. Αβραμόπουλου ήταν επιφυλακτική:
«Όχι. Έχουν γίνει στην Πλατεία Δικαιοσύνης, υπάρχει ο ανδριάντας. Και επίσης το 1996, αν δεν απατώμαι, τα Ελληνικά Ταχυδρομεία στη σειρά πρόσωπα εξέδωσαν μια σειρά με το πρόσωπο του Παναγούλη και ότι είχε εκδοθεί μια τηλεκάρτα. Όμως, εγώ θεωρώ ότι αυτά είναι καθαρά μνημονιακού χαρακτήρα. Έχουν χαρακτήρα μνημοσύνου».
Το ανοιχτό ζήτημα της ιστορικής παρακαταθήκης
Κλείνοντας, ο ίδιος έθεσε ένα ουσιαστικό ερώτημα για το πώς η ιστορική μνήμη μετατρέπεται σε ζωντανό πολιτικό και κοινωνικό κεφάλαιο:
«Ξέρετε ένα πολύ ωραίο ερώτημα. Έχουν δημιουργηθεί δομές για να προάγουν και να εμπεδώσουν στις νέες γενιές τον Παναγούλη;»
