Ο πρώην Πρωθυπουργός και επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξης Τσίπρας, παρουσίασε ένα αναλυτικό πλαίσιο έξι καίριων αξόνων, τους οποίους οραματίζεται ως τα θεμέλια μιας νέας «εθνικής πυξίδας» για την πορεία της χώρας στο διεθνές σκηνικό. Αυτή η πρωτοβουλία, όπως την περιέγραψε, σηματοδοτεί μια προσπάθεια εμβάθυνσης και αναδιάταξης τόσο των στρατηγικών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και της ενταξιακής και συμβιωτικής πορείας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάγκη για ανασύνταξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με διπλωματικές πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην ουσιαστική αντιμετώπιση των χρόνιων εκκρεμοτήτων, όπως το Κυπριακό ζήτημα, αλλά και στη διαχείριση των διαρκώς μεταβαλλόμενων ελληνοτουρκικών σχέσεων, οι οποίες δοκιμάζουν διαρκώς τα όρια της σταθερότητας και της συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Τσίπρας επεσήμανε την ανάγκη για μια ενεργή και πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική, ικανή να αντιμετωπίσει τις νέες γεωπολιτικές πραγματικότητες και να προασπίσει αποτελεσματικά τα εθνικά συμφέροντα.
Στην εκτενή του τοποθέτηση, ο κ. Τσίπρας ανέλυσε λεπτομερώς τη σημασία κάθε άξονα, υπογραμμίζοντας πώς αυτοί συνδέονται αρρήκτως μεταξύ τους για τη διαμόρφωση μιας ισχυρής και συνεκτικής εθνικής στρατηγικής. Όσον αφορά τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, έκανε λόγο για την ανάγκη μιας ανανεωμένης συνεργασίας, βασισμένης σε αμοιβαία συμφέροντα και κοινές αξίες, με στόχο την ενίσχυση της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας. Παράλληλα, στην ευρωπαϊκή διάσταση, τόνισε τη σημασία της ενίσχυσης του ρόλου της Ελλάδας εντός της ΕΕ, ζητώντας πιο ενεργή συμμετοχή στη χάραξη κοινών αμυντικών και εξωτερικών πολιτικών, αλλά και προώθηση ελληνικών θέσεων σε ευρωπαϊκά φόρα. Η αναφορά στο Κυπριακό δεν ήταν τυχαία, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός ανέδειξε την ανάγκη για επανενεργοποίηση των διπλωματικών προσπαθειών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Η «κολλημένη βελόνα» του Κυπριακού, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, αποτελεί ένα χρόνιο τραύμα που απαιτεί αποφασιστικές ενέργειες για τελική τακτοποίηση. Η αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποτέλεσε ένα ακόμη κεντρικό σημείο της πρότασης του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος εξέφρασε την ανησυχία του για την κλιμάκωση της έντασης και την ανάγκη για αποκλιμάκωση και διάλογο. Πρότεινε μια στρατηγική που θα συνδυάζει την εθνική αυτοπεποίθηση και την ισχυρή αποτρεπτική ικανότητα, με ταυτόχρονη επιδίωξη της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών μέσω του διεθνούς δικαίου, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη θαλάσσια δικαιοδοσία και τις ΑΟΖ. Ο πρώην πρωθυπουργός ζήτησε την υιοθέτηση μιας πιο προνοητικής και λιγότερο αντιδραστικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία θα προλαμβάνει τις κρίσεις και θα θωρακίζει τη χώρα έναντι αυξημένων κινδύνων. Η «εθνική πυξίδα» που περιέγραψε φιλοδοξεί να προσφέρει σαφήνεια και κατεύθυνση, βοηθώντας την Ελλάδα να πλοηγηθεί σε ένα όλο και πιο ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον.
Υπογράμμισε ότι η εξωτερική πολιτική δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαιότητα για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και των συμφερόντων του ελληνικού λαού σε εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, αναγνωρίζοντας τις αναταράξεις που διαμορφώνονται παγκοσμίως. Οι έξι άξονες της «εθνικής πυξίδας» του Αλέξη Τσίπρα, πέραν της θετικού περιεχομένου τους, εστιάζουν σε ένα σαφές αφήγημα περί αναγκαιότητας διαφοροποίησης της υπάρχουσας εξωτερικής πολιτικής. Ουσιαστικά, ο κ. Τσίπρας επιδιώκει να επανατοποθετήσει την Ελλάδα στον διεθνή χάρτη, όχι απλώς ως παρατηρητή, αλλά ως ενεργό παράγοντα διεύρυνσης της σταθερότητας και της συνεργασίας. Η πρότασή του δεν περιορίζεται σε ευχολόγια, αλλά περιλαμβάνει συγκεκριμένες κατευθύνσεις για την ενίσχυση της διπλωματικής ισχύος της χώρας, την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών θεσμών για την προώθηση εθνικών στόχων, και την οικοδόμηση πιο γεωπολιτικά ανθεκτικών σχέσεων.
Η αναφορά σε «κολλημένη βελόνα» υποδηλώνει την αίσθηση ότι η χώρα έχει μείνει στάσιμη σε κρίσιμα μέτωπα, και χρειάζεται μια νέα δυναμική για να ξεπεράσει αδιέξοδα, ιδιαίτερα σε θέματα όπως το Κυπριακό και τις αμυντικές ισορροπίες στην περιοχή. Ουσιαστικά, η πρόταση σηματοδοτεί μια προσπάθεια αναθεώρησης και αναβαπτισμού της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με γνώμονα τις σύγχρονες προκλήσεις και τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που διαμορφώνουν το μέλλον της ευρύτερης περιοχής μας.
