Ο Ιμανόλ Ιδιάκεθ, σε αποκλειστική του συνέντευξη, μίλησε με θερμά λόγια για τον τρόπο με τον οποίο η διοίκηση της Πάφου διαχειρίστηκε την κρίση που προέκυψε με αλλαγές στην τεχνική ηγεσία, αναφερόμενος συγκεκριμένα στην περίπτωση του προηγούμενου τεχνικού, Καρσέδο, και στη συνέχεια του Θελάδες, ο οποίος πήρε τα ηνία. Ο Ισπανός τεχνικός εξέφρασε την ειλικρινή του εκτίμηση για την στάση της κυπριακής ομάδας, η οποία, όπως ανέφερε, επέδειξε αξιοσημείωτη υπομονή και εμπιστοσύνη προς τον Μπερντ, ακόμη και όταν τα πρώτα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. Αυτή η στήριξη, κατά τον Ιδιάκεθ, αποτελεί δείγμα ωριμότητας και μακρόπνοης προσέγγισης, χαρακτηριστικά που σπάνια συναντά κανείς στον χώρο του ποδοσφαίρου, όπου η πίεση για άμεσα αποτελέσματα είναι συχνά ασφυκτική. Η διαχείριση αυτών των μεταβατικών περιόδων με ψυχραιμία και στρατηγικό σχεδιασμό, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι καθοριστική για την υγιή ανάπτυξη μιας ομάδας και την δημιουργία ενός σταθερού αγωνιστικού πλάνου που θα καρποφορήσει μακροπρόθεσμα.
Αυτό το πλαίσιο εμπιστοσύνης, άλλωστε, είναι αυτό που επιτρέπει σε κάθε προπονητή να εργαστεί απερίσπαστος και να αφοσιωθεί πλήρως στην βελτίωση του ρόστερ και την επίτευξη των στόχων. Παράλληλα, ο Ιδιάκεθ κατέστησε σαφές ότι, πέραν της αναγνώρισης της διοικητικής φιλοσοφίας, ο ίδιος αντιμετώπισε δυσκολίες που σχετίζονται άμεσα με τον χρόνο. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι δεν του παραχωρήθηκε ο επαρκής χρόνος που θα επιθυμούσε για να επιβάλει με την απαιτούμενη άνεση τη δική του προπονητική φιλοσοφία και να αφομοιώσουν οι παίκτες τις νέες τακτικές κατευθύνσεις. Η μετάβαση από μια προηγούμενη κατάσταση σε μια νέα, απαιτεί μια περίοδο προσαρμογής, κατά την οποία ο προπονητής καλείται να «χτίσει» σχέσεις εμπιστοσύνης με τους ποδοσφαιριστές, να αναλύσει τις δυνατότητες και τις αδυναμίες κάθε παίκτη ξεχωριστά, αλλά και να ενσωματώσει σταδιακά νέες ιδέες λειτουργίας στο αγωνιστικό πλάνο.
Ο Ιδιάκεθ έθεσε ως παράδειγμα την ανάγκη για ουσιαστική δουλειά στην προπόνηση, την αλληλεπίδραση με τους παίκτες στην καθημερινότητα και την πιθανότητα να βλέπει τα αποτελέσματα της δουλειάς του ύστερα από μια εύλογη περίοδο, κάτι που, όπως εξέφρασε, δεν μπόρεσε να βιώσει στην Πάφο στο επίπεδο που θα ήθελε. Αυτή η χρονική ανεπάρκεια, σύμφωνα με τον ίδιο, αποτέλεσε το βασικό του «παράπονο». Η ανάλυση του Ιδιάκεθ για την περίπτωση της Πάφου αναδεικνύει ένα συχνό πρόβλημα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, όπου οι προσδοκίες για άμεσα θεαματικά αποτελέσματα συχνά επισκιάζουν την ανάγκη για σταθερότητα και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Η προσέγγιση της Πάφου, όπως την περιέγραψε ο Ισπανός προπονητής, θυμίζει πιο παραδοσιακές μεθόδους διαχείρισης, όπου η υποστήριξη του προπονητικού τιμ, ακόμη και σε δύσκολες στιγμές, αποτελεί προτεραιότητα.
Αυτή η φιλοσοφία, εάν εφαρμοστεί σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε ένα πιο υγιές και βιώσιμο ποδοσφαιρικό περιβάλλον, χωρίς τις συνεχείς αλλαγές που αποσταθεροποιούν την ομάδα. Η ικανότητα μιας διοίκησης να «διαβάζει» την κατάσταση και να παίρνει αποφάσεις με γνώμονα την εξέλιξη της ομάδας, αντί για την παροδική ικανοποίηση των οπαδών ή των ΜΜΕ, είναι καθοριστική. Η Πάφος, μέσα από αυτή την προσέγγιση, προσπάθησε να δημιουργήσει έναν χώρο όπου ο προπονητής θα μπορούσε να εργαστεί με λιγότερη πίεση, στηρίζοντας την επιλογή του ακόμη και όταν τα αποτελέσματα δεν ήταν ευνοϊκά. Η απόφαση να διατηρηθεί ο προπονητής, παρά τα αρνητικά ξεκινήματα, δείχνει μια διαφορετική αντίληψη περί επαγγελματισμού, που δίνει έμφαση στην συνέπεια και την εμπιστοσύνη. Ωστόσο, η άλλη όψη του νομίσματος, όπως την παρουσίασε ο Ιδιάκεθ, αφορά τον περιορισμένο χρόνο που του δόθηκε για να αποτυπώσει τη δική του «σφραγίδα» στην ομάδα.
Ο προπονητής, όσο κι αν τον στηρίζει η διοίκηση, χρειάζεται ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να εφαρμόσει τις ιδέες του. Η μετάδοση της τακτικής, η εκμάθηση νέων συστημάτων, αλλά και η βελτίωση της φυσικής κατάστασης και της νοοτροπίας των παικτών, απαιτούν μήνες δουλειάς, συχνά εκατοντάδες ώρες προπονήσεων. Όταν ο χρόνος είναι περιορισμένος, είναι δύσκολο για τον προπονητή να δει τα αποτελέσματα της προσπάθειάς του, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση, ακόμη και αν υπάρχει η στήριξη της διοίκησης. Το «παράπονο» του Ιδιάκεθ υπογραμμίζει την υφιστάμενη πρόκληση: την εύρεση της χρυσής τομής ανάμεσα στην ανάγκη για άμεσα αποτελέσματα και την παροχή του απαραίτητου χρόνου για την ουσιαστική δουλειά. Η ιδανική κατάσταση θα ήταν η σύζευξη της διοικητικής στήριξης με την επαρκή χρονική διάρκεια, ώστε κάθε προπονητής να μπορεί να αναπτύξει το πλήρες δυναμικό του και να προσφέρει στην ομάδα ό,τι καλύτερο διαθέτει, μακροπρόθεσμα και με σταθερά βήματα.
Έτσι, η ομάδα μπορεί να οικοδομήσει μια ισχυρή ταυτότητα και να επιτύχει τους στρατηγικούς της στόχους. Η ουσία της δήλωσης του Ιδιάκεθ είναι η αναγνώριση μιας θετικής πτυχής στην διαχείριση της Πάφου, η επαγγελματική στάση απέναντι στην ομάδα και τους προπονητές, ακόμα και υπό πίεση. Αυτή η αντίληψη, που δίνει προτεραιότητα στη σταθερότητα και την στήριξη, είναι κάτι που σπάνια βλέπουμε στον ελλαδικό και γενικότερα στον παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χώρο. Ωστόσο, αναδεικνύει και την άλλη, εξίσου σημαντική, πτυχή: την ανάγκη για επαρκή χρόνο. Οι προπονητικές φιλοσοφίες δεν χτίζονται μέσα σε λίγες εβδομάδες. Απαιτούν υπομονή, επιμονή και χρόνο για να εμπεδωθούν από τους παίκτες και να φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Το «παράπονο» του Ιδιάκεθ εστιάζει ακριβώς σε αυτό το σημείο: ότι η θετική διάθεση και η στήριξη της διοίκησης, όσο σημαντικές κι αν είναι, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ουσιαστική, χρονικά προσδιορισμένη, εργασία.
Ο χρόνος είναι ένα εργαλείο, εξίσου κρίσιμο με την διοικητική εμπιστοσύνη, για την επιτυχία οποιουδήποτε προπονητικού έργου. Η ελπίδα είναι πως μελλοντικά, τέτοιες συνεργασίες θα συνδυάζουν και τις δύο παραμέτρους, οδηγώντας σε πιο βιώσιμη και ουσιαστική πρόοδο.
